Home บทความความสุขและสุขภาพนักกิจกรรม สัญญาณเมื่อท่วมท้นด้วยข้อมูลข่าวสาร

สัญญาณเมื่อท่วมท้นด้วยข้อมูลข่าวสาร

by หลังบ้าน

เคยสังเกตตัวเราบ้างไหมว่า เมื่อท่วมท้นไปด้วยข้อมูลข่าวสาร ร่างกาย ความรู้สึก ความคิด ส่งสัญญาณเตือนเราอย่างไรบ้าง?

สถานการณ์โรคระบาด การหยุดเรียน การทำงานจากที่บ้าน สร้างข้อจำกัดต่อการติดต่อสื่อสาร ทำให้การเรียน การทำงาน รวมทั้งการติดตามข้อมูลข่าวสารล้วนต้องใช้ผ่านช่องทางออนไลน์ ซึ่งหากใช้งานหรือติดตามอย่างต่อเนื่องก็ส่งผลให้ความเหนื่อยล้าเกิดขึ้นได้ ยิ่งจดจ่อกับสถานการณ์ตึงเครียดทางสังคมการเมือง ความรุนแรง การปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม เหล่านี้ส่งผลกระทบเพิ่มเติมต่อสภาพจิตใจและร่างกายของเราไม่มากก็น้อย

พวกเราแต่ละคน ต่างคนต่างมีความทนได้ ความยืดหยุ่น การฟื้นคืนสภาพที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตน จึงเป็นคำอธิบายว่า แม้เรากับเพื่อนจะมีกิจวัตรในการรับข้อมูลข่าวสารคล้ายกัน แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับแต่ละคนอาจแตกต่างกันไปได้

การสำรวจสัญญาณเตือนจากร่างกาย ความรู้สึก ความคิดของเรา จึงเป็นแนวทางอย่างง่ายที่สามารถใช้สำรวจผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับตัวเราที่เกิดจากกิจกรรมเหล่านี้ พร้อมกับคำแนะนำในการดูแลตัวเองเบื้องต้น

ตัวเราปรากฏสัญญาณเตือนอะไรบ้าง จากการรับข้อมูลข่าวสารทางออนไลน์อย่างต่อเนื่อง

อ่านเนื้อหาต่อไปนี้ แล้วประเมินตัวเองด้วยการให้คะแนน หาก…

มีอาการปรากฏเกือบตลอด = 2 มีอาการปรากฏอยู่บ้าง = 1 ไม่มีอาการ = 0

ทางร่างกาย

1. คุณมีอาการล้าทางสายตาอย่างมาก แสบตา ตาแห้ง เมื่อยข้อนิ้ว หรือชาแขนขา ปวดเมื่อยคอ บ่า ไหล่ ปวดหัว หรือมีความเจ็บปวดปรากฏชัดที่บริเวณใดบริเวณหนึ่งของร่างกาย หรือร่างกายไม่ค่อยมีแรง

2. คุณตื่นนอนได้ยาก ไม่อยากพบเจอผู้คน หรือดูแลกิจวัตรประจำวันของตัวเอง อาจแยกตัวออกจากคนในครอบครัว หรือเพื่อน

3. คุณพบว่าตัวเองนอนหลับได้ยาก มีความรู้สึกกังวลอยู่ลึกๆ หรือมีความตื่นตัวสูง จนมีเวลานอนที่ผิดปรกติไปจากเดิมอย่างมาก และมีอาการอ่อนเพลียแม้จะได้นอนหลับพักผ่อนชดเชยเป็นระยะเวลานาน

4. คุณกินอาหารไม่เป็นเวลา หรือกินอาหารตามสภาพที่หาได้ ขาดความตั้งใจในการทานอาหารเป็นมื้อตามปรกติ

5. คุณพบว่ามีอาการของโรคประจำตัวของคุณกำเริบขึ้นมา เช่น อาการผื่นแพ้ อาการปวดหัว หรือมีอาการตัวร้อน เป็นไข้ ท้องเสีย กระหายน้ำอย่างมาก เป็นต้น

6. คุณมีอาการเสพติด ไม่อาจละออกจากอุปกรณ์สื่อสารได้ แม้จะเหนื่อยล้าอย่างมากก็ตาม

7. คุณพบว่าเกิดความรู้สึกทนต่อสิ่งต่างๆ ได้ยาก ร้อนใจ หากมีปัญหาก็ต้องการเห็นการแก้ปัญหาอย่างฉับพลันทันที ไม่อาจแบกรับความรู้สึกค้างคาใดๆ ได้

ทางอารมณ์ความรู้สึก

1. คุณมีอาการมึนเบลอ คิดอะไรไม่ค่อยออก หรือมีความคิดสับสน ไม่อาจจัดลำดับความสำคัญของการคิดหรือกระทำเรื่องต่างๆ ได้ หรือเหม่อลอย รู้สึกกระสับกระส่าย หรือวิตกกังวลอยู่ภายใน

2. คุณรู้สึกเศร้า สะเทือนใจ เสียใจอยู่ลึกๆ แต่ไม่สามารถร้องไห้ หรือระบายออกมาได้ หรือร้องไห้ออกมาง่าย รู้สึกสะเทือนใจตลอดเวลา

3. คุณรู้สึกเหนื่อยหน่าย และรู้สึกหนักที่จะรับรู้เรื่องราวต่างๆ เพิ่มขึ้น อาจรู้สึกเบื่อ/เซ็ง หดหู่ สิ้นหวัง ขาดพลัง หรือโกรธเกรี้ยว

4. คุณรู้สึกถึงความว่างโหวงภายใน แต่ไม่อาจระบุได้ว่าต้องการอะไร หรือคุณรู้สึกเต็มจนล้น ไม่มีพื้นที่ภายในที่จะรับรู้เรื่องราวใดๆ เพิ่มเติม

ทางความคิด

1. คุณมีอาการหลงลืมสิ่งของที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

2. คุณรู้สึกสั่นสะเทือนเป็นอย่างมาก เมื่อย้อนคิดถึงภาพเหตุการณ์ คำพูด เรื่องราวที่คุณได้รับรู้ผ่านสื่อต่างๆ แม้จะผ่านไปหลายวันแล้วก็ตาม

3. คุณอาจพูดเรื่องเดิมที่อยู่ในความคิดซ้ำ คิดหาทางออกไม่ได้ หรือมีความคิดตัดสิน วิพากษ์วิจารณ์สถานการณ์ต่างๆ อย่างรุนแรง

4. คุณมีความคิดแบบสุดขั้ว ขาว – ดำ

5. คุณรู้สึกโดดเดี่ยว และเกิดความคิดว่า ไม่มีใครเข้าใจคุณ หรือช่วยเหลือคุณให้ออกจากสิ่งที่คุณกำลังเผชิญอยู่ได้ คุณมองไม่เห็นการสนับสนุนที่มีอยู่รอบตัวคุณ หรือคุณติดกับอยู่กับความคิดว่า คุณทำอะไรไม่ได้ หรือคุณทำน้อยเกินไป และอาจรู้สึกละอาย รู้สึกผิด


0 – 16 คุณเริ่มมีสัญญาณของการได้รับผลกระทบจากการติดตามข่าวสาร

ในระดับนี้ อาจยังไม่พบอาการเจ็บป่วยทางกาย หรือผลกระทบทางความรู้สึก ความคิดที่ชัดเจนมากนัก คุณยังคงดำเนินชีวิตประจำวันได้ตามปรกติอยู่

ขอให้เริ่มต้นแนวทางการดูแลตัวเอง และป้องกันการเสพติดข้อมูลข่าวสารดังนี้

1.จัดสรรเวลาพักเป็นระยะๆ จากหน้าจอ

2.กำหนดเวลาในการนอนหลับพักผ่อนที่เพียงพอให้กับตัวเอง

3.กำหนดเวลาในการรับประทานอาหารให้ตรงตามเวลา จัดสรรอาหารสดใหม่ให้กับตัวเอง

4.เริ่มต้นกิจกรรมผ่อนคลายง่ายๆ ตามความสนใจของคุณ เช่น การออกกำลังกาย การเดินเล่น อ่านหนังสือ การมีกิจกรรมอื่นๆ ร่วมกับครอบครัว เป็นต้น

*สังเกตสัญญาณต่างๆ ของตนเองเป็นระยะๆ พร้อมรักษาตารางกิจวัตรประจำวันที่สม่ำเสมอเพื่อเป็นการป้องกันตนเองอย่างต่อเนื่อง*


17 – 24 คุณมีสัญญาณการได้รับผลกระทบจากการติดตามข่าวสารในระดับปานกลาง

ในระดับนี้ คุณอาจพบความเจ็บป่วยทางร่างกายบางอย่างปรากฏขึ้น หรือปรากฏอาการอย่างชัดเจนของโรคประจำตัว หรือเสียสมดุลในการรักษาความสัมพันธ์กับคนบางคน นั่นเป็นสัญญาณสะท้อนว่าการดูแลตัวเองเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคุณในขณะนี้ ขอให้เริ่มต้นกลับมาดูแลตัวเองตามแนวทางต่อไปนี้ทันที

1.พักจากการติดตามข่าวสาร ออกจากหน้าจอทันที เป็นระยะเวลา 1-2 วัน เพื่อให้ร่างกายได้พัก สมองได้ปรับสภาพความคุ้นเคยใหม่

2.ทำตารางกิจวัตรให้ตนเอง ทั้งการกินการนอน และเพิ่มกิจกรรมที่ได้อยู่ในที่โล่งเป็นระยะเวลาสั้นๆ ในแต่ละวัน

3.มีกิจกรรมที่ได้สัมพันธ์ พูดคุย กับเพื่อนหรือคนในครอบครัว

4.แจ้งให้เพื่อนรับรู้ถึงอาการเสพติดข่าวสารของเรา เพื่อให้เพื่อนช่วยเตือน หรือสนับสนุนให้เราได้ออกจากการเสพติดนั้น

5.หากมีความรู้สึกตกค้างจากการรับข้อมูลข่าวสาร และต้องการการรับฟังเพื่อคลี่คลาย ขอให้สื่อสารขอความช่วยเหลือจากเพื่อน หรือคนที่รู้สึกไว้วางใจ

6.แสวงหาการออกกำลังกาย หรือยืดเหยียดร่างกาย หรือการทำแบบฝึกหัดเพื่อคลี่คลายความเครียด จะได้เป็นแนวทางป้องกันไม่ให้กลับไปสู่วงจรของการเสพติดข่าวสารอีก

7.กำหนดและจำกัดระยะเวลาในการรับข่าวสารทางออนไลน์ เพื่อเป็นแนวปฏิบัติที่ชัดเจนนับจากนี้


25 – 32 คุณมีสัญญาณการได้รับผลกระทบจากการติดตามข่าวสารในระดับมาก

ในระดับนี้ ขอให้คุณหยุดพักจากการติดตามข่าวสารสถานการณ์โดยทันที คุณต้องการการพักและดูแลตัวเองโดยเร็วที่สุด สื่อสารกับเพื่อนและคนใกล้ชิดถึงสภาวะที่เป็นอยู่ ระบุความช่วยเหลือที่ต้องการ ระบุรายชื่อมิตรหรือคนใกล้ชิดที่เข้าถึงตัวคุณได้ง่ายหรือคนที่คอยสนับสนุนคุณได้อย่างสม่ำเสมอ พร้อมสำหรับกรณีต้องการรับความช่วยเหลือกรณีเร่งด่วนฉุกเฉินที่อาจเกิดขึ้น 

หากยังดำเนินกิจวัตรเช่นนี้ต่อไป อาจเกิดความเจ็บป่วยทางกายและใจอย่างมากขึ้นกับคุณได้ ขอให้คุณจริงจังกับการพักและเข้าสู่แนวทางสำหรับการฟื้นฟูตัวเองในช่วงเวลานี้

1.พัก หยุดกิจกรรมทางออนไลน์ทั้งหมดทันที

2.พัก นอนหลับพักผ่อน

3.พัก กินอาหารที่ดี มีประโยชน์ ดื่มน้ำมากๆ

4.พัก และเปิดรับความช่วยเหลือทั้งทางกาย ทางใจ จากผู้เชี่ยวชาญ

5.พัก และเปิดรับความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างกิจวัตรประจำวัน ที่มีกิจกรรมที่หลากหลายให้กับตนเอง

ภาพ : ช่อแก้ว ปทานุคม (OXIDE)

อยากเป็นนักวาดภาพประกอบ เบื่อหน่ายกับบทบาททางเพศที่ตายตัว จึงถอนตัวจากทุกสถานะแล้วค้นหาที่ที่อนุญาตให้เราเติบโตได้

You may also like

Leave a Comment